
We zijn een beetje aan de luie kant. Onze wilde plannen komen maar traag op gang en worden plots door uitnodiging van locale bevolking omgegooid.
We gaan naar de thermen van Pietrapola. Klinkt goed! Bij aankomst blijkt dit wellnessdomein al in winterslaap gedommeld te zijn en zoeken we via sluipwegen het niet-betalende-alternatief. We vinden een paar kleine bronnetjes waar stromende zwavel-water uitkomt aan 45°C. Er staat een voorhistorisch stenen bad waar je in kan maar mijn tenen vinden het water te warm. De mannen in ons gezelschap wagen toch de sprong. Even later komen er andere gegadigden met een handdoekje en op slippers vragen of we er nog lang blijven. Het is duidelijk een populair badje midden in een verlaten bos!
’s Avonds genieten we van een verse pizza in een plaatselijk restaurantje in mijn dorp. Eenvoudig en charmante plek. Een gezellige avond.
Mijn weemoedig gevoel is vandaag wat beter. De bekende plekjes brengen me wat meer tot rust en ik weet weer waarom ik hier ben. Al zijn de lieve Belgjes nog niet ver weg.
Plaats een reactie