Ok, na een valse start van een 3-tal weken, deze week dan toch wat CV’s bij interieurzaken binnengebracht.
Ik heb de afgelopen jaren geleerd wat ik wel en niet kan jobsgewijs en in België zal ik zo een interieurzaak binnenstappen om mijn CV af te geven en uit te leggen wat ik zoek en wat ik kan. Hier duurde het 3 weken eer ik de stap durfde te zetten. Ik ben de afgelopen weken verschillende winkels binnengestapt wanneer ik iets nodig had en ik deins er niet voor terug in mijn nog steeds beperkte Frans de hele uitleg te doen, maar als het gaat om het werk zoeken, klap ik dicht. Na wat ondersteunende Belgische telefoontjes en mailtjes waag ik dus toch de stap. Het lukt al ben ik verbaasd dat ze nog vragen om te herhalen wat ik zeg. Ik dacht echt dat ik goed bezig was… ’s Avonds hoor ik dat de manier waarop ik de mensen aansprak om te vragen of ze nog personeel zochten, mijn zinsopbouw niet helemaal correct was. Natuurlijk lijk ik dan niet de meest geschikte kandidaat. In mijn hoofd ben ik meer met deze teleurstellingen bezig dan ik had verwacht. Gelukkig brengt een goed gesprek met mijn Engels sprekende Corsicaanse kennis wat verlichting.
Natuurlijk moet ik realistisch blijven, als je in België je CV gaat uitdelen moet je toch ook een 20-tal zaken afgaan vooraleer je beet hebt. 3 CV’s zullen het dus niet doen. Het is winter, Corsica ligt stil en vrouwen vinden hier zoiezo minder snel werk dan mannen, een vrouw wordt nu eenmaal niet zo snel aangenomen om vakantiehuizen te bouwen of boten te repareren. Ik denk dus vaak na over mijn tactiek of wat ik hier zou willen bereiken. Morgen heb ik een gesprek bij de pôle d’emploi, de plaatselijke VDAB, ik ben benieuwd.
Plaats een reactie