Corsica door mijn ogen

In de twee maanden die ik afgelopen jaar op Corsica heb doorgebracht heb ik op verschillende manieren het zuiden bewonderd: te voet, de fiets, de auto, de boot, het vliegtuig, maar zelfs de twee maanden gingen te snel voorbij om er volledig van te kunnen genieten en alles rustig in me op te nemen.

Honderden foto’s heb ik het afgelopen jaar genomen van deze uitzichten en landschappen, en het zijn teveel indrukken om zo kort te omschrijven.  Ik zal dus waarschijnlijk tijdens mijn langere verblijf opnieuw deze plekken bezoeken en jullie dan mee laten genieten.  Ik zal er al eentje in de groep gooien om jullie warm te maken voor wat er komt:

De witte kalkrotsen in Bonifacio hadden waarschijnlijk de grootste indruk op mij.  Vanuit het stadje is het uitzicht op de rotsen al adembenemend, maar ze met een lokale bewoner betreden (wat toeristen meestal niet doen), was enorm indrukwekkend!  Deze ervaring kreeg me stil…  De rotsen zijn afgesleten door de jaren heen, wat maakt dat je onderaan bij het water, rustig kan gaan zitten en kunt genieten van alles rondom je heen.  De rotsen zijn spierwit, en met de stralende zon bijna verblindend.  Er komt geen volk, dus ideaal om er een middagje door te brengen.   Ik kreeg het gevoel in niemandsland te zitten, in de verte zag ik het stadje, vlak voor me de heldere zee en daarachter het uitzicht op Sardinië…

Ik ga er vanuit dat ik komende maanden enkel nog meer van deze indrukken zal opdoen en ik deel ze met veel plezier!