Wat is een eosinofiel granuloom

Een eosinofiel granuloom (unifocale Langerhanscel-histiocytose) is een zeldzame, goedaardige aandoening waarbij een opeenhoping van afweercellen (Langerhanscellen en eosinofiele granulocyten) ontstekingsreacties veroorzaakt. Het uit zich vaak als een pijnlijke, lokale botafwijking, maar kan ook in de huid, longen of mondholte voorkomen. Het is de mildste vorm van Langerhanscel-histiocytose. [ 

Kenmerken en Synoniemen

• Synoniemen: Unifocale Langerhanscel-histiocytose, eosinofiel granuloom van het bot.
• Locatie: Meestal in botten (schedel, ribben, ruggenwervels), soms huid of zachte weefsels.
• Symptomen: Lokale pijn, zwelling, soms spontane botbreuken.
• Doelgroep: Komt vaker voor bij kinderen en jongvolwassenen, maar kan op alle leeftijden voorkomen. 

Oorzaak en Diagnose
Hoewel de exacte oorzaak niet altijd duidelijk is, wordt het beschouwd als een reactief proces of een milde vorm van neoplasie (cellulaire woekering). Diagnose geschiedt via weefselonderzoek (biopsie) en beeldvorming (röntgenfoto, CT-scan). [ 

Behandeling

• Afwachten: Soms verdwijnt het spontaan.
• Curettage: Het granuloom wordt uit het bot geschraapt.
• Injectie: Lokale injectie met corticosteroïden.
• Bestraling: Lage doses radiotherapie bij pijnlijke of moeilijk bereikbare plekken. 

Toevallig ontdekte ik een aantal jaar geleden dat een goede vriend met mij ook een eosinofiel granoloom heeft gehad. Hij had eveneens een buil, maar dan op zijn voorhoofd. Buiten een litteken zoals ik, hield hij er gelukkig verder niets aan over.

Let op: Verwar dit niet met het ‘eosinofiel granuloomcomplex’ bij katten, wat een andere aandoening is