Ontdekken, verhuizen en blijven?

Sinds de zomer van 2014 ben ik een 6-tal keer in Corsica geweest. Om te relaxen en van het eiland te genieten. Keer op keer vertrok ik weer naar België met tegenzin en 2 weken na terugkomst was er al weer een nieuw bezoek in het vooruitzicht.

In mei 2015 besloot ik dat ik toch maar eens moest proberen langere tijd op het eiland te vertoeven. Het werk was me niet goed gezind dit jaar en ik begon een beetje mijn weg te verliezen in eigen land. Waarom dan niet naar Corsica, waar niet werk, maar de vrije tijd belangrijk is?

Na gesprekken met Corsicanen wist ik dat het niet enkel rozegeur en maneschijn op het eiland was, maar dat het er soms hard aan toe kan gaan.

Ten eerste zijn Corsicanen nogal op hun eilandje gesteld en kunnen ze al wel eens agressief uit de hoek komen wanneer het hen niet aanstaat. Lees: bombardementen, moorden, bosbranden,… Maar ook is Corsica een eiland waar men vooral leeft van het toerisme, wat maakt dat je in de zomer 7/7 werk kan vinden, maar in de winter ligt de jobmarkt wat stil en dus zijn er op dat moment veel werklozen.

Na veel researche op het internet werden deze verhalen enkel bevestigd. Toch kan je als buitenlander perfect integreren als je vriendelijk bent, behulpzaam, hun werk niet afneemt, je dus eigenlijk gewoon gedraagt.

Deze info schrikt me niet af, integendeel, de contacten die ik al heb gehad in Corsica waren enkel positief en als ik het beste van mezelf laat zien kan er maar weinig mis gaan, niet?

Ik vertrek met een open geest. Ik trek naar het eiland, ervaar, geniet en leer ondertussen weer wat Frans bij. Als het tegenslaagt, als ik geen werk vind of ik het eiland beu geraak, keer ik gewoon weer terug. Niets te verliezen.