De diagnose was opeens klaar en duidelijk. Het bleek een goedaardige maar agressieve schedeltumor te zijn, een eosinofiel granuloom, waarbij een ophoping van ontstekingscellen leidt tot lytische botlaesies. Meestal een goed te behandelen diagnose, die op andere plaatsen in het lichaam, gemakkelijk te behandelen is.

Maar hoewel goedaardig, groeide hij op 1 week zo snel dat er met spoed geopereerd moest worden: zelfs een goedaardige tumor kan zo groot worden dat de druk op de hersenen te groot wordt.

Twee jonge ouders met ondertussen 3 jonge kinderen, hun wereld stortte op dat moment in. De artsen konden niet garanderen dat deze operatie succesvol zou zijn. Het enige dat mijn ouders konden doen, was met hun tweetjes hun zorgen gaan ventileren in het kappelletje van het ziekenhuis.