Nog geen twee maanden na het in ontvangst nemen van mijn bachelor vond mijn moeder een artikel over een 3 maanden durende opleiding interieurdesign in Londen. Op zich was ik geen spontane ondernemer, maar na een intakegesprek op de school zelf, mocht ik deelnemen. Wat was dat spannend!

Mijn vader bracht me naar de ‘getto’ van Londen waar ik in een studentenhuis verbleef en de studio deelde met 2 andere dames. 

Ik werd hartelijk ontvangen door de leerkrachten van de school en de studenten van mijn klas. De secretaresse van de school vond de omgeving waar ik verbleef niet veilig en aangezien de school zich in Chelsea bevond en ik meer dan een uur onderweg was naar de school, hielp zij mij bij het zoeken naar een plek dichterbij. Uiteindelijk kreeg ik een studio aan het huis van de secretaresse, dat zich in Nothing Hill bevond. What a dream!

De eerste weken volgde ik de lessen met een woordenboek, want mijn Engelse vocabulaire was zeer beperkt. Maar gelukkig maakte ik door mijn humor al snel nieuwe vrienden. Doordat ik de enige was met een vooropleiding van interieur kon ik andere studenten vaak helpen bij hun taken. Eindelijk deed ik het eens goed op school! Mijn Engels werd, ondanks mijn lachwekkende accent, in sneltempo goed en in mijn vrije tijd heb ik uren rondgedoold in Londen.

Ondanks dat ik al van jong af poëzie schreef, is daar mijn liefde voor schrijven echt ontstaan. De blog van toen bestaat niet meer, maar ik heb daar zoveel neergepend dat ik er een boek van heb gemaakt.

Het was een fantastische tijd en ik voelde me voor de eerste keer in mijn leven echt gelukkig. Daar had ik heel graag willen blijven!