Eindelijk naar de hogeschool! Ik keek er naar uit, maar ik had ook schrik. Mijn schoolresultaten waren tot hiertoe niet altijd even denderend en van zo’n hogere opleiding verwachte ik toch dat de lat hier nog hoger zou liggen.

Plichtsbewust ging ik naar de algemene vakken, maar uren stil zitten en mezelf wakker houden in een aula was niet echt ideaal. Om me wakker te houden zat ik ook daar weer wat plattegrondjes van huizen te tekenen en ik vermaakte ook ‘stiekem’ wat broeken voor medestudenten.

De lessen over bouwkundige thema’s en creatieve lessen vond ik dan wel fantastisch. In die jaren kreeg ik jammer genoeg wel een afkeer van kunstgeschiedenis omdat het maar afgedreund werd aan de hand van dia’s, wat mij uiteraard een herexamen opleverde.

Tijdens de creatieve lessen mocht ik maquettes maken, soms tot uren in de nacht. En in technisch tekenen was ik zo goed dat ik tijdens de examens ook stiekem de opdrachten van anderen maakte. Ik herinner me een les waar we een bol en kubus moesten maken uit materialen die we zelf bedachten. Zo kan ik je meegeven dat een kubus uit snoepveters meer dan tien jaar meegaat zonder slecht te worden en dat je een bol kan creëren uit micadostokjes.

Tijdens die periode kreeg ik de kans om op kot te gaan en voorzagen mijn ouders mij een huis waar ik de renovatie mocht uitwerken. Hier deed ik mijn eerste ervaring als interieurvormgever op en zo kon ik dus echt in mijn eigen huisje wonen, met anderen die er mee op kot konden komen. Achteraf gezien had ik een kakofonie van stijlen gecombineerd in het huis, maar het bevestigde wat ik later wou doen: woningen kopen, ze opknappen en weer verkopen. Ik had mijn droom ontdekt!

Na een paar jaar had ik uiteindelijk mijn bachelor binnen en kon ik aan het werk!