Sinds 2025 heeft een gespecialiseerde professor mij verteld dat ik een aandoening heb die iCAA heet, een NAH (niet aangeboren hersenletsel). Omdat het een heel zeldzame aandoening is en ik hier ondertussen geregeld de gevolgen van ondervind, besloot ik om dit neer te pennen met behulp van naasten, omdat door heel het medisch traject door, mijn spraak maar ook mijn spelling is aangetast.

Mijn medisch pad liep niet over rozen, en nam al een drastische wending toen ik 4 jaar oud was, al hadden we daar toen nog geen idee van. Omdat er zich tussen 1987 en nu zoveel heeft voorgedaan wil ik dit met anderen delen, zodat jij of jouw naasten er misschien iets van kunnen herkennen en/of het jullie daardoor kan helpen.

Wat je te lezen krijgt is hoe ik het ervaar. Wat ik schrijf is aangevuld met informatie van mijn naasten, opzoekwerk en wat ik heb meegekregen van mijn artsen.

Je vindt in de verschillende blog-posts elk facet van mijn gezondheidstraject en een uitgebreider verslag van wat ik ‘onderga’.

Er zijn naar schatting 300.000 mensen in België met een NAH (niet-aangeboren hersenletsel) die allen te weinig begrip, aandacht of erkenning krijgen. Daarom kies ik er bewust voor om brutally honest mijn verhaal te vertellen, zodat lezers de échte gedachtegang, de échte waarheid en de échte ervaringen van mensen met een NAH kunnen begrijpen.