Naar eigen beleving was de rest van mijn kleuterjaren vrij onbezonnen. Mijn tweede zusje werd geboren en zo was ons gezin compleet.

Ik ging graag naar school en ook mijn eerste twee schooljaren waren, waarschijnlijk door de fijne leerkrachten, normaal en leuk. Alhoewel ik een dromertje was liep alles op school nog prima.

In het derde leerjaar werd de leerstof wat moeilijker. Door mijn concentratieproblemen en de combinatie met de nieuwe strenge leerkracht gingen mijn schoolresultaten jammer genoeg achteruit.

Ik begon het moeilijk te krijgen op school, het klassieke schoolgegeven en wat er verwacht werd van de leerlingen was eigenlijk niets voor mij. Technieken zoals mindmapping of andere alternatieven bestonden toen nog niet.

Ik werd er niet gelukkiger op en begon te struggelen met school maar ook thuis. Gelukkig hadden mijn ouders dit door en mocht ik op mijn 9^de naar een kinderpsycholoog. Ik herinner me dat hij cognitieve testen deed waardoor hij me kon helpen om de lessen beter aan te kunnen, maar ook technieken om meer te kunnen ontspannen.

In die jaren werd mijn IQ getest, om te bekijken of de moeilijke schooljaren hierdoor kwamen. Maar het resultaat bleek een indrukwekkende 134 te zijn, daaraan zal het dus niet gelegen hebben. En laat me eerlijk zijn, ik heb dit hoge IQ nooit mogen ervaren!

Ik worstelde me verder door mijn lagere school en mocht naar het middelbaar.