De eerste 2 jaar ging ik naar het reguliere secundair onderwijs. Mijn ouders zagen echter dat dit niets voor mij bleek te zijn. Elke dag achter die boeken zitten, terwijl ik liever zat te tekenen, bracht hen op het idee om mij naar het kunstonderwijs te sturen. Een hemel ging voor mij open: een school met beperkte regeltjes, leerlingen die zich expressief uitdrukten met hun kledingkeuze, een mengelmoes van persoonlijkheden… ik begon mijn conservatieve opvoeding een beetje te lossen en mezelf te ontdekken.

Op deze school begonnen mijn eerste vermoeidheidsklachten. Dit resulteerde in, tijdens de les geschiedenis, in slaap vallen. Ook zat ik, op die vrije school, maar met drie andere leerlingen in de les godsdienst. We zaten dus heel dicht bij de leerkracht en om me daar wakker te houden nam ik kleine kleurpotloodjes mee, die ik dan op alle mogelijke manieren in patronen zat te leggen.

Ondertussen kon ik me ook uitdrukken met mijn hobby’s. Op mijn 5 ^de startte ik met de scouts, een jaartje eerder dan de rest. Ik ging ook vroeg naar de tekenschool waar ik elke keer van genoot. De muziekschool bleek niets voor mij te zijn, dus mocht ik dictie volgen. Dat vond ik zalig! Daarna volgde drama en voordracht en als kers op de taart toneel, waar ik bewust bleef zitten om een jaar extra te kunnen doen.

Jammer genoeg bleek ik op de kunsthumaniora niet hard genoeg mijn best te doen en waren ook daar mijn punten voor de algemene vakken niet zo goed. Op deze school waren er in die tijd geen zorgleerkrachten dus zat ik meer in dromenland dan te streven naar goede resultaten.

Om een voorbeeld te geven: ik zat tijdens de examenperiodes in de namiddag op school om te studeren terwijl mijn ouders fulltime werkten. Uiteraard vond ik die studie veel te lang en maar niks. En nu verklap ik een geheimpje dat mijn ouders nog niet weten ;-), die namiddagen had ik dus veel tijd om plattegronden van huizen te tekenen (ik heb dan ook een voorliefde voor architectuur) en amper te leren. Als ik dan thuis was, begon ik dus veel te laat te leren.

Ik verhuisde naar een meer strikte school waar ze verschillende creatieve richtingen hadden en volgde er ‘vrije beeldende kunsten’. 

De vrijheid maakte het een zalige schooltijd en het motiveerde me om interieurvormgeving te gaan volgen aan de hogeschool.