Na die vele jaren vermoeidheid, die in de loop der tijd enkel toenam, heb ik met mijn psycholoog besproken dat ik ook 1,5 uur mag dutten. Een powernap van twintig minuten levert mij jammer genoeg niet meer genoeg op voor de rest van de dag, hooguit een uurtje; Als ik 1,5 uur dut, kan ik (meestal) de rest van de dag weer verder. Langer dan 1,5 uur doe je beter niet, omdat je dan een stuk van je nachtrust afneemt, en die is in mijn situatie heel belangrijk. Mensen die kampen met vermoeidheid hebben raar maar waar, vaak slechte nachten, waardoor volledige recuperatie vaak niet gebeurt.

Samengevat zou je kunnen stellen dat mensen die met vermoeidheidsklachten kampen, zoals personen met een burn-out, mensen met een NAH, of andere medische problemen, hun energie-emmer eigenlijk al vol zit. Dat hun activiteiten zonder voor een energiedip waardoor de emmer overloopt. Of dat je in deze situatie eigenlijk al teert op je energiereserve, waardoor je vaak niet volledig kunt recuperen. Je raakt eigenlijk nooit meer uit deze reserve. Mensen die een onvermoeid leven leiden, zouden bijvoorbeeld pas bij een zware dag hun reserve aanspreken om de zware dag te overleven. Na een nacht goede slaap, is hun reserve weer bijgetankt.

Je mag wel stellen dat de vermoeidheidsklachten, evenals te veel prikkels, een veel voorkomend probleem is bij mensen met een NAH dat vaak het belangrijkste aspect is dat ons leven bepaald.

Het is ook iets dat moeilijk is te aanvaarden en het kan jaren duurt eer je eraan toe wilt geven en het juist toepast.

Bijkomend moeten mensen die leven met meer dan gewone vermoeidheid vaak horen dat buitenstaanders vaak snel reageren met ‘ah, maar dat heb ik ook’, iets dat ter sprake komt maar dat voor ons frustrerend kan zijn. Mensen onderbreken ons vaak met zo’n reactie waardoor we soms niet verdere kunnen of willen uitleggen hoe zich dat ons het leven beïnvloed. We hebben, inderdaad, veel overlappende situaties die gezonde mensen ervaren, maar bij ons komt het dagdagelijks voor, wij krijgen daar geen pauze of reset in, wij kunnen dat niet recuperen, want de volgende dag is die vermoeidheid er gewoon weer opnieuw. Voor ons vraagt elke situatie meer energie van ons dan bij mensen die gezond en wel zijn. Wij kunnen niet altijd fit en energie-vol ‘gewoon’ eens koken, ‘gewoon’ eens een uitje doen of met vrienden afspreken. ‘Gewoon’ boodschappen doen, ‘gewoon’ eens even stofzuigen of ‘gewoon’ gaan wandelen. Alles moet overwogen worden.